Porady dotyczące czyszczenia silosu

Higiena ma kluczowe znaczenie dla przechowywania wilgotnych współproduktów. Wilgotne środowisko może stanowić podstawę dla rozwoju i ponownego pojawiania się mikroorganizmów, takich jak drożdże, grzyby i enterobakterie. Występowanie niepożądanych mikroorganizmów może skutkować:

  • utratą suchej masy
  • spadkiem wartości paszy
  • negatywnym wpływem na smak paszy
  • negatywnym wpływem na stopę zwrotu z paszy
  • negatywnym wpływem na zdrowie zwierząt
     

Aby zapobiegać niepożądanemu rozwojowi mikroorganizmów:

  • Należy upewnić się, że zapewniono wystarczającą przepustowość. Zalecamy przestrzeganie daty przydatności do spożycia.
  • Pracować z zachowaniem zasad higieny. Nie pozostawiać resztek paszy leżących wokoło. Zawsze sprzątać rozlane resztki produktu.
  • Starać się opróżniać silos tak często, jak to tylko możliwe, aby nowy produkt nie ulegał skażeniu żadnymi mikroorganizmami występującymi w poprzedniej partii.
Czyszczenie:
  • Regularnie czyścić silosy, zasobniki, rury i koryta do karmienia:
  • produkty o wysokiej zawartości cukrów: 4 do 6 razy w roku
  • produkty o wysokiej zawartości białka:  dwa razy w roku
  • produkty o wysokiej zawartości skrobi:  raz w roku.
  • Należy upewnić się, że silos jest odpowiednio wentylowany przed wejściem do jego wnętrza. Zalecamy czyszczenie silosu przez dwie osoby jednocześnie.
  • Silos można czyścić poprzez opłukanie wnętrza wodą i pozostawienie go do wyschnięcia na 24 godziny. Można również zastosować środek czyszczący lub roztwór sody kaustycznej. W przypadku utrzymujących się problemów silos można wyczyścić przy użyciu kwasu ograniczającego proces fermentacji po uprzednim spłukaniu go wodą.
  • Można również rozważyć zatrudnienie specjalistycznej firmy zajmującej się czyszczeniem silosów.
     

Aby rozwiązać problem niepożądanego rozwoju mikroorganizmów

Należy zidentyfikować źródło skażenia i rozwiązać problem poprzez usunięcie skażonego produktu i wyczyszczenie silosu, jeżeli to tylko możliwe.

Przegląd mikroorganizmów

Drożdże Grzyby Enterobakterie
Powstanie piany na powierzchni paszy Biała lub kolorowa pokrywa na wierzchniej warstwie lub części paszy Zapach siarki
Spadek zawartości procentowej suchej masy Rozkład składników odżywczych Utrata wartości paszy
Rozkład składników odżywczych Spadek wartości smakowych paszy Silny spadek wartości smakowych paszy
Wyraźne pogorszenie się wartości smakowych paszy Możliwe wytwarzanie mykotoksyn Rozkład białek
Utrata wartości paszy    

 

Fermentacja produktów o wysokiej zawartości cukrów

Należy zapobiegać fermentacji, w szczególności w przypadku produktów o wysokiej zawartości cukrów, poprzez przestrzeganie zasad higieny i prawidłową konserwację. W przypadku intensywnej fermentacji może dojść do wydzielania dużych ilości CO2 w krótkim czasie. Taki proces skutkuje utratą suchej masy i wartości paszy, stratami produktu podczas przechowywania i powstawaniem ciśnienia w rurach i mieszadłach wstępnych.

Wartość pH produktów wilgotnych (często niższa od pH 4,5) zapewnia korzyści związane z ograniczeniem występowania niepożądanych bakterii, takich jak E. coli i Salmonella, ale nie zapewnia żadnej ochrony przed fermentacją. Drożdże są zdolne do przetrwania przy bardzo niskich poziomach pH (2-4). Dobre warunki higieniczne w zbiornikach magazynujących, stanowiskach do przygotowywania paszy, przewodach dozujących i korytach do karmienia stanowią bezwzględny wymóg dla zapobiegania fermentacji w możliwie najszerszym zakresie.  W przypadku niewystarczających warunków higienicznych istnieje ryzyko, że po jakimś czasie w zbiorniku pozostaną drożdże, które rozprzestrzenią się następnie na nową partię produktu. W ciągu kilku dni od dostawy takiej nowej partii towaru mogą zacząć zachodzić w niej procesy fermentacji wywołanej wzrostem wykładniczym kultury drożdży.

Rozwój grzybów

Tlen jest niezbędny do rozwoju grzybów. Dlatego w przypadku paszy wilgotnej można je znaleźć tylko w górnej warstwie, która jest wystawiona na oddziaływanie tlenu. Do swojego rozwoju grzyby wykorzystują głównie białka i cukry. Rozwój grzybów podczas magazynowania produktu jest niepożądany. Skutki takiego zjawiska zależą od rodzaju grzyba. Często to nie same grzyby są niebezpieczne, ale wytwarzane przez nie toksyny zwane mykotoksynami.

Enterobakterie

Enterobakterie to bakterie Gram-ujemne, do których zaliczają się również bakterie E. coli i Salmonella. Enterobakterie często występują w składnikach zmielonych, takich jak zmielone zboża. Kontakt powierzchniowy, a wraz z nim dostępność składników odżywczych znacząco wzrasta po poddaniu ich procesowi mielenia. Ponadto, dodatkowy wzrost temperatury wspomaga rozwój bakterii. Enterobakterie przekształcają białka w amoniak, aminy biogenne i toksyny. Przekształcają one cukry w kwasy octowe i mogą tworzyć toksyczny azotyn z azotanu.  Enterobakterie występują względnie rzadko we współproduktach ze względu na niskie wartości poziomu pH. Jedną z oznak występowania enterobakterii jest wyczuwalny zapach siarki.  Przestrzeganie zasad higieny jest ważne w zwalczaniu tych bakterii. Enterobakterie nie tylko powodują spadek wartości paszy, ale również spadek poziomu spożycia paszy z powodu zmiany jej walorów smakowych i zapachu.

Korzystamy z plików cookie w celach funkcjonalnych, analitycznych i marketingowych, aby zagwarantować właściwe funkcjonowanie naszej strony oraz zwiększyć jej przyjazność dla użytkownika. Polityka dotycząca plików cookie dostępna jest tutaj.